Czym się zajmujemy

Jesteśmy ośrodkiem leczenia niepłodności, specjalizującym się w technikach wspomaganego rozrodu, szczególnie w zapłodnieniu pozaustrojowym (IVF-ET), z uwzględnieniem mikromanipulacji (ICSI intra-cytoplasmic sperm injection).

Nasze Centrum leczy niepłodność małżeńską od 1998 roku. W organizacji pracy, metodach diagnozowania i terapii opieramy się na doświadczeniach podobnych ośrodków w Czechach, stale współpracujemy z kliniką GYNCENTRUM w Ostrawie, która ma znakomite osiągnięcia w tej dziedzinie.
NOVOMEDICA jest wyposażona w najnowocześniejszy sprzęt optyczny i laboratoryjny firm niemieckich i japońskich, przede wszystkim Narishige, Nikon i Heraeus, co zapewnia naszym pacjentkom pełny komfort i bezpieczeństwo zabiegów.

Każda para, która zgłasza się do nas, poddawana jest dokładnej diagnostyce mającej na celu ustalenie przyczyny niepłodności oraz dobranie odpowiedniej metody leczenia. Wskaźnik uzyskanych ciąż mieści się w światowych standardach. Lekarze pracujący w NOVOMEDICA mają długoletni staż w Klinice Położnictwa i Ginekologii w Tychach. Zespół stanowią: dr n. med. Piotr Miciński - kierownik Centrum, dr n. med. Michał Wojcieszyn i dr n. med. Krzysztof Błaszczyk, embriolodzy - lek. med. Danuta Micińska, mgr Iwona Tworkowska, poł. dypl. Katarzyna Golonka i mgr Grażyna Pieczonka. Na zdjęciu: Dr n. med. Piotr Miciński

ZAPŁODNIENIE POZAUSTROJOWE I PRZENIESIENIE ZARODKA (IVF ET)

Zapłodnienie pozaustrojowe IVF ET - (In Vitro Fertilization, Embryo Transfer) jest jedną z metod wspomaganego rozrodu stosowaną w leczeniu niepłodności małżeńskiej. Polega ona na połączeniu poza ustrojem kobiety komórek rozrodczych tj. komórki jajowej i plemników oraz rozwoju wczesnego zarodka w warunkach laboratoryjnych. Metoda "in vitro" od czasu wprowadzenia przed dwudziestu laty umożliwiła posiadanie potomstwa kilkuset tysiącom par uważanych dotychczas za niepłodne.

Wskazaniami do stosowania zapłodnienia pozaustrojowego są:

1. Nieprawidłowe parametry nasienia tj. zmniejszona ilość i obniżona ruchliwość plemników.
2. Obecność czynników immunologicznych np. przeciwciał p-plemnikowych, endometriozy.
3. Obustronna niedrożność jajowodów lub ich brak.
4. Niewyjaśnione przyczyny niepłodności, tzw. niepłodność idiopatyczna.
5. Nieudane próby wewnątrzmacicznej inseminacji nasieniem partnera lub dawcy.

Proces zapłodnienia pozaustrojowego rozpoczyna się od stymulacji jajników zastrzykami hormonalnymi w celu osiągnięcia większej ilości dojrzałych pęcherzyków owulacyjnych. Następnie w znieczuleniu ogólnym przeprowadza się pod kontrolą USG punkcję pęcherzyków dla uzyskania komórek jajowych. Komórki jajowe inkubuje się z wcześniej przygotowanymi plemnikami do zapłodnienia a następnie obserwuje się wzrost i podziały zarodków w specjalnych inkubatorach.

Przeniesienie zarodka (ET - embryo transfer)

W warunkach aseptycznych wprowadza się wziernik pochwowy i zarodki (embriony), najczęściej w ilości 3-4 są przenoszone za pomocą cienkiego cewnika do jamy macicy. Znieczulenie lub uśpienie nie jest w tym przypadku konieczne, ponieważ jest to relatywnie bezbolesny zabieg. Jedynie w pojedynczych przypadkach pacjentka odczuwa ucisk w podbrzuszu, spowodowany skurczami macicy. Pacjentka po krótkim okresie odpoczynku zostaje wypisana do domu. W dniu spodziewanej miesiączki pacjentka powinna zgłosić się w celu wykonania testu ciążowego.

Stosowane leki i obserwacja cyklu.

W IVF dla uzyskania dużej liczby pęcherzyków stosowane są hormony przysadkowe działające bezpośrednio na jajniki. Podawane są domięśniowo wg. różnych schematów. Wzrost pęcherzyków w jajnikach obserwowany jest w powtarzanych badaniach ultrasonograficznych i oznaczeniach estradiolu we krwi. Jeżeli pęcherzyki osiągnią określoną wielkość, wówczas podaje się zastrzyk hormonu gonadotropiny kosmówkowej, która powoduje dojrzewanie komórek jajowych. Po 36-38 godz. przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym nakłucie pęcherzyków jajnikowych pod kontrolą ultrasonograficzną i pobranie komórek jajowych.
Po 2 godz. odpoczynku pacjentka zostaje wypisana do domu.
Jeżeli uzyskane komórki jajowe są odpowiedniej jakości to konieczne jest oddanie próbki nasienia. Jeśli nasienie nie zostało oddane u nas na miejscu, to powinno być dostarczone maksymalnie do jednej godziny.

Metody ponadstandardowe.

Wstrzyknięcie śródplazmatyczne plemnika do komórki jajowej (ICSI) - intra cytoplasmic sperm injection) jest metodą stosowaną w znacznie obniżonej płodności męskiej (mała liczba plemników, ograniczona ruchliwość) itp., lub w przypadkach w których komórki jajowe posiadają otoczkę uniemożliwiającą wniknięcie plemnika. Istotą zabiegu jest zassanie pojedynczego plemnika do specjalnej cienkiej pipety ostro zakończonej, którą pod specjalnym mikroskopem przekłuwa się otoczkę komórki jajowej przenosząc go bezpośrednio do jej wnętrza.

Hatching - jest techniką wspomaganego wykluwania się zarodka. Polega on na skaryfikowaniu lub wytworzeniu otworu za pomocą ostrej mikropipety w otoczce przez który embrion samodzielnie się wykluje w macicy. Metoda ta jest stosowana u kobiet u których występują nieprawidłowości otoczki komórki jajowej, lub w przypadkach poprzedniego nieudanego zagnieżdżenia się zarodków w macicy.

Kokultura - jest dodatkową, dłuższą hodowlą zarodka, która w zasadniczy sposób poprawia wyniki w zapłodnieniu pozaustrojowym IVF i przeniesieniu zarodka ET ( embryo transfer). W tym celu stosowane są specjalne podłoża do hodowli w których rosnące zarodki pozostają przez dłuższy okres czasu. Prowadzi to do ich lepszego wzrostu i rozwoju, a tym samym zwiększa szansę prawidłowego zagnieżdżenia się w macicy.

Możliwe niepowodzenia i powikłania leczenia.

Cykl leczenia może zostać przerwany z różnych powodów, np.:

1. niedostatecznej odpowiedzi jajników na stymulacje,
2. wystąpienia przedwczesnej owulacji,
3. jeżeli w wyniku pobrania nie zostaną uzyskane komórki jajowe,
4. komórki te nie zostaną zapłodnione,
5. po zapłodnieniu powstałe zarodki rozwijają się nieprawidłowo,
6. wprowadzone zarodki do macicy nie zagnieżdżają się.

Jeżeli dojdzie do zajścia w ciążę, to podobnie jak w przypadku naturalnego poczęcia ciąża ta może zakończyć się poronieniem, ciążą pozamaciczną, obumarciem płodu lub porodem płodu z wadą rozwojową. Pojawianie się tych powikłań jest takie samo jak u pozostałej populacji kobiet w ciąży. Technika zapłodnienia pozaustrojowego i przeniesienia zarodka( IVF ET) w żadnym razie nie zwiększa ryzyka pojawienia któregoś z tych powikłań.